Samen leven, wonen en werken levert verhalen op. Verhalen over verbinding, betrokkenheid en het dagelijks leven bij De Wever. Senior, vrijwilliger, woonmaatje of medewerker: iedereen draagt op zijn eigen manier bij aan nieuwsgierig ouder worden.
Verspreid over twaalf woonlocaties, twee behandelcentra en een hospice werken ruim 2.800 medewerkers en 1.140 vrijwilligers aan maar één missie: 2.500 senioren nieuwsgierig oud te laten worden. En dat levert een schat aan ervaringen, verhalen en anekdotes op. We delen enkele hieronder.
“Gezelligheid is zó belangrijk. Het maakt echt verschil in iemands dag.” Francis van Erk - Le Jeune
Francis voelt zich nauw verbonden met Zandstaete én de buurt. Samen met haar man verhuisde ze naar Zandduinen. “We woonden de laatste zeven jaar met veel plezier in Chaam, maar vanwege omstandigheden zijn we terug naar Tilburg gegaan”, vertelt ze. “Onze zoon woont hier in de buurt, dat maakte de stap een stuk makkelijker.”
Al snel ontdekte Francis dat ze niet alleen een fijne plek had gevonden om te wonen, maar ook om iets te betekenen voor anderen. Ze is actief als vrijwilliger bij verschillende activiteiten: sjoelen op maandagmiddag, handwerken op dinsdagochtend, bingo op woensdag (waarvoor ze de dag ervoor al cadeautjes inpakt) en nagelverzorging op vrijdag.
“Ik vind het allemaal leuk”, zegt ze enthousiast. “Het contact met de mensen, de gezelligheid… en de dankbaarheid die je terugkrijgt, dat is heel bijzonder.” Francis ziet dat er in de buurt mensen zijn die zich soms eenzaam voelen. Juist daarom vindt ze het belangrijk om samen dingen te ondernemen.
“Ze hebben zoveel levenservaring, weten hoe dingen werken… Kinderen zijn niks voor mij, maar oudjes, die zijn top. Ik voel me hier nu al helemaal op mijn plek.” Linne Driessen
Bij Zandstaete wonen senioren samen onder één dak met allerlei andere bewoners: van studenten tot samenwonende stelletjes tot mensen die alleen wonen, bijvoorbeeld na een scheiding. Die bewoners worden woonmaatjes genoemd. Ze wonen zelfstandig, maar zetten zich zo’n dertig uur per maand in voor het welzijn van de senioren. Dat kan zijn door samen activiteiten te ondernemen, te helpen bij maaltijden of gewoon een praatje te maken. Zo wordt eenzaamheid tegengegaan en krijgt het huis extra leven.
Linne is één van die woonmaatjes. “We brengen leven in de brouwerij”, vertelt ze. “Er zijn kennismakingsbijeenkomsten met familieleden en je wordt gekoppeld aan een ‘buurtje’ met een aantal senioren. Dat zijn er soms zes en soms acht.”
Ze kwam bij Zandstaete terecht via haar moeder. “Ik wilde al een tijdje graag op mezelf wonen. Mijn moeder is actief in de wijk en toen ze hoorde over het woonproject van Zandstaete, tipte ze mij direct. Ze vertelde dat het een plek was waar je als jongere tegen aantrekkelijke kosten kunt wonen, maar waar je ook iets terugdoet voor de senioren. Dat sprak me meteen aan.”
Haar eerste activiteit bij Zandstaete heeft ze inmiddels achter de rug. “Ik heb meegeholpen bij de lunch, dat was erg gezellig. Verder lijkt het mij leuk om bij creatieve activiteiten te helpen, of om iets actiefs te doen, lekker naar buiten met iemand uit mijn ‘buurt’.” Senioren vindt ze geweldig.
“Soms bel ik even aan bij mijn woonmaatje voor hulp. Zo heeft het woonmaatje laatst brood gehaald. En samen met mijn buurvrouw doe ik mee aan beweegactiviteiten. Dat is fijn, zulke goede buren.” Mevrouw van Hout
Mevrouw van Hout woont sinds enige tijd bij Zandstaete, daarvoor woonde ze op woonlocatie Den Herdgang. “Het was even wennen in het begin, maar nu voel ik me hier erg op mijn gemak”, vertelt ze. “Ik heb hier een fijn appartement. Vanuit mijn stoel kijk ik naar buiten en er is hier genoeg te zien”, vertelt ze.
Ze neemt graag deel aan activiteiten die voor de buurt georganiseerd worden. “Op woensdagmiddag is er bingo. En soms help ik met de voorbereidingen voor het eten, maar ik ben geen kokkin”, zegt ze lachend. Hoewel ze goed alleen kan zijn, waardeert ze het contact met haar buren enorm.
“Het is mooi om te zien hoe senioren en buurtbewoners elkaar hier vinden. Dat maakt mijn werk waardevol en elke dag weer anders.” Erica van den Heuvel
Erica werkt inmiddels vijftien jaar met senioren. “Ik ben echt een zorgmens”, vertelt ze. “Ik houd van oude mensen, daar ligt mijn hart.” Bij Zandstaete is ze werkzaam in de Bistro, een plek die volgens haar veel meer is dan alleen een restaurant. “Het is heel leuk werk, en heel anders dan wat we gewend waren. Er komen veel mensen uit de buurt, dat brengt gezelligheid en leven in huis. Senioren komen hier niet standaard eten, maar brengen wel hun kinderen mee om er samen te eten. Dat geeft een hele fijne, huiselijke sfeer.”
De Bistro speelt een centrale rol in Zandstaete. “We zijn ook de receptie, dus eigenlijk het gezicht van het huis. Iedereen die binnenkomt, ziet ons als eerste. Dat maakt het extra belangrijk om aandacht te hebben voor senioren én voor mensen van buitenaf. En eerlijk, dat zouden we soms nog wat meer mogen doen.” Voor Erica is de Bistro een plek waar eten, ontmoeting en zorg samenkomen.
“Door samen te werken, ook met wijkcentrum ’t Sant, kunnen we bouwen aan een samenredzame wijk, waar mensen zich welkom voelen en weten dat ze ertoe doen.” Astrid Meerman
Als buurtverbinder zet Astrid Meerman zich dagelijks in om senioren, familieleden, vrijwilligers en mensen uit de buurt met elkaar te verbinden.
“Deze multiculturele wijk spreekt me enorm aan. We moeten het in Nederland samen doen, en juist hier zie je hoe waardevol die diversiteit kan zijn. Senioren met een migratieachtergrond brengen andere verhalen en energie mee; dat maakt de woonsetting rijk en levendig.”
Een concept dat Astrid bijzonder inspireert, is dat van de woonmaatjes: jongere mensen die samen met senioren in het wooncentrum leven en elkaar ondersteunen. “Ik vind dit fantastisch. Het is leuk, mooi en uitdagend om juist daar de verbinding te stimuleren. Jonge energie in het wooncentrum geeft extra dynamiek en plezier.”
Astrid doet dit werk samen met collega-buurtverbinder Carla. “Het vak past me helemaal, zeker met de focus op de ouder wordende mens. Samen zoeken en stimuleren we de verbinding, zowel in het wooncentrum als in de wijk.
“Wij hebben het hier goed, samen met elkaar, de buren en de wijk.” De heer en mevrouw De Cort
Volgend jaar worden ze allebei 90 én vieren ze hun 65-jarig huwelijk. Sinds juni wonen de heer en mevrouw De Cort in Zandstaete. Daarvoor woonden ze in de wijk Jeruzalem. “De wijk West kenden we alleen van de Duynsberg, waar ik ooit heb gewerkt”, vertelt mevrouw De Cort.
Ze wonen nu op de 9e verdieping, met een prachtig uitzicht. “In het begin was dat wel wennen. Gelukkig is er geen balkon, want daar zou ik nooit op gaan zitten”, zegt mevrouw De Cort lachend. “Maar ver weg kunnen kijken is heerlijk.”
Het echtpaar voelt zich thuis. Ze doen mee aan activiteiten als bingo, koersbal, bewegen en samen koken. Meneer De Cort bezocht zelfs de Salon voor een nagelbehandeling. “Lak wilden ze niet doen, dat vond ik wel jammer”, grapt hij.
Met de buren hebben ze snel een klik en er is altijd tijd voor een praatje. Hun dochters komen vaak langs en samen verkennen ze de buurt: koffiedrinken en boodschappen op de Westermarkt, of met de duofiets eropuit naar Gilze.
“Het is heel fijn om hen erbij te hebben. Ze brengen nieuwe energie en frisse ideeën mee.” Youri van de Wouw
Youri begon zijn loopbaan in de horeca. “Hartstikke leuk werk, maar de lange en onregelmatige uren braken me op”, vertelt hij. Hij maakte de overstap naar de zorg en begon bij woonlocatie Den Herdgang. Inmiddels volgt hij de opleiding Maatschappelijke Zorg (MMZ) en werkt hij bij Zandstaete, waar hij welzijn combineert met een stukje zorg.
“Het grootste deel van mijn werk draait om welzijn, maar soms spring ik ook bij op de afdeling. Vanaf het begin ben ik betrokken geweest bij de opstart van Zandstaete. Ik heb in verschillende werkgroepen gezeten en meegedacht over de visie én over hoe we de buurt en het netwerk een grotere rol kunnen geven in de zorg.”
Vrijwilligers spelen daarin een onmisbare rol. “We hebben echt enthousiaste vrijwilligers, bijvoorbeeld vanuit Zandduinen. Zonder hen zouden we dit werk niet kunnen doen. Een van de leukste activiteiten was een barbecue, waarbij ook mensen uit de buurt kwamen. Zij hielpen mee met klaarzetten en bedienen. Via de app ShareCare kunnen buurtbewoners zich inschrijven voor activiteiten, en dat versterkt de verbinding nog meer.” Ook de samenwerking met woonmaatjes waardeert hij.
“Ik woon al dertig jaar in wijk West, vlakbij zelfs. Nu kan ik lopend naar mijn werk. En dat ik hier ook senioren met een migratieachtergrond ontmoet, maakt het extra mooi.” Nimet Coban
Nimet Coban begon bij woonlocatie Notre Dame als horecamedewerker. Toen ze werd gevraagd om als woonondersteuner bij Zandstaete aan de slag te gaan, twijfelde ze. “Ik dacht: zorg is niets voor mij”, vertelt ze. “Maar stap voor stap begon ik het leuker te vinden. Nu ga ik in september zelfs de opleiding voor woonondersteuner plus doen.”
Zandstaete vindt ze best groot, maar in de buurtkamer voelt het knus. “Daar heb ik echt contact met senioren. Helpen waar nodig, een spelletje doen als er tijd is of gewoon een praatje maken. Dat vind ik het allerleukst.” Voor Nimet is Zandstaete een vertrouwde plek.
Ben je je aan het oriënteren op ondersteuning van De Wever, nu of voor later? We denken graag met je mee. Neem contact op of gebruik de Zoekhulp om snel bij de juiste informatie te komen.
